Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010

Είμε εξωργησμένος!

Αισθάνομε οργίν κε αγανάκτησιν δηότη το νέον ΠΑΣΟΚιστανηκόν καθεστός τήνη εβήκοων ούς στους κουλτουρηαρέους αρηστερούς κήνεδους κε φηλακήζη τημημένα πεδηά του λαού όπος τον ηροηκόν αστηνόμον Επαμηνόνδα Κορκονέα κε τον πατρηότη αγονηστή κε απόγονον ενδόξον ελληνορθοδόξον ιεραίον, Δημίτρηον Παπαγεοργήου. Επηδή όμος εγό δεν ήμε κουμουνηστορσημορήτης αλλά ΕΛλινας περίφανος, θα εξάγο την δήκεαν οργήν μου με την μορφήν ενός σεναρήου, βασησμένου στην αληθηνές τους ηστορήες. Ελπήζο πος κε αφτόν το σενάρηον θα γεμήση ενθουσηασμόν κάθε Έλληνα πατρηότη.

ΕΛλινας αστινομηκός και οικογενηάρχης, γεμάτος πατρηοτηκόν φρόνημα, αποχερετά τη γηνέκα του κε φηλά τα πεδάκηα του, δηό αγγελούδγηα, χορής να ξέρη ότη θα ήνε η τελεφτέα φορά που θα τα ξαναδή, ενό αφτά τον ξεπροβοδήζουν απο το φτοχικό κατόφλι του σπητιού του. Ο προηστάμενος του τον στέλνη νιχτερηνή περηπολήα στα Εξάρχηα, ανάμεσα σε ναρκομανής, αναρχηκούς, πρεζάκηα κε κήνεδους, επηδή αφτός ήνε ΕΛλινας πατρηότης κε ατρόμιτος.
Οταν πηγένη με τον συνάδελφον του βλέπη να γίνετε πανηκός, με μήα σημμορήα αναρχηκόν αλητόν να σκοτώνη σκηλιά, να βηάζη γηνέκες, να σπάη μαγαζηά, να γήνετε χαμός. Κε τότε τρέχη κε λέη "Πηός ήνε εκή;" κε τότε σηκόνετε ο αρχιγός τους κε εφνης μεταμορφόνετε σε σαραντάπηχον Νεφελήμ, βγάζη φοτιαίς απο τα ρουθούνηα κε κεραβνούς απο το στόμα. Γήνετε χαμός κε όλη φέβγουν κε τότες έρχετε ένας άλλος νέος ΕΛλινας πατρηότης κε λέη "Με τη Βοήθεια του Θεού, θα του γαμίσουμε την Παναγήα".
Κε γήνετε μηα απήστεφτη μάχη, το νεφελήμ να πετάη κεραβνούς κε βολήδαις, χαμός να γήνετε, και οι δυό λεβένταις ΕΛλινες να προσπαθούν να το νηκήσουν, μέχρη που επητέλους ο αστηνομηκός κάνη τον σταβρόν του κε λέη το πάτερ ημόν, οπότε το νεφελήμ μετατρέπετε ής δεκαπεντάχρονον τσογλάνη κε τότε ο αστηνομηκός το αποτεληόνη κε γηρίζη στο τμήμα με τον Ελλινα πατρηότη κε του τα λέη όλα.
Ομος τα ανθελληνηκα νεφελήμ το έχουν μέθη κε μαζέβουν τα τσηράκηα τους, αναρχηκούς, κουλτουρηαρέους κε κήνεδους κε χημάνε στην Αθήνα κε την κάνουν ρημαδηό, απετόντας το κεφάλη του ΕΛληνα αστηνόμου, όπος η δυσσεβής Σαλόμη το κεφάλη του Ιοάννη. Η φοβητσηάρηδες της κιβέρνισής, ιποκύπτουν κε ο γεννέος αστηνομηκός, αντή γηα παράσημον και δόξαν πηγένη αλισοδεμένος στης φηλακές ενό ο νέος πατρηότης ετημάζη την απελεφθέροσήν του. Αλλά τα νεφελήμ καραδοκούν...

Δεν έχο βρη την σηνέχηαν ακόμα, αλλά νομήζο ότη ήμε σε καλήν αρχήν γηα να φτηάξο μηάν τενήαν δράσης. Ηπάρχη ένας ΕΛλινας σκηνοθέτης να με βοηθήση να πραγματοπήοισο το όραμά μου;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου